<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rdsm_thesis>
<thesis_code>uni61ths391</thesis_code>
<thesis_org_id>61</thesis_org_id>
<thesis_org_title>دانشگاه علوم پزشكي گلستان</thesis_org_title>
<thesis_title></thesis_title>
<thesis_title_fa>بررسي فراواني ضايعات پوستي در بيماران ديابتي مراجعه كننده به كلينيك ديابت بيمارستان پنجم آذر گرگان در سالهاي 79-78</thesis_title_fa>
<thesis_edu_date>1378-86</thesis_edu_date>
<thesis_s_date>1378</thesis_s_date>
<thesis_e_date>1379</thesis_e_date>
<thesis_call_no>uni61ths391</thesis_call_no>
<thesis_irandoc_call_no></thesis_irandoc_call_no>
<thesis_language></thesis_language>
<thesis_field>دكتراي حرفه اي</thesis_field>
<thesis_degree>دكترا</thesis_degree>
<thesis_pages>134</thesis_pages>
<thesis_description></thesis_description>
<thesis_content></thesis_content>
<thesis_web_url></thesis_web_url>
<thesis_budget></thesis_budget>
<thesis_subject></thesis_subject>
<thesis_mesh></thesis_mesh>
<thesis_abstract>ديابت مليتوس شايعترين اندوكرين در تمام دنيا مي باشد. شيوع آن در ايران ( 2%) گزارش شده است. از روند افزايش يا كاهش آن در ايران اطلاعات جامعي در دسترس نيست، اما شيوع جهاني آن طي ده هاي اخير افزايش يافته است. عوارض ديابت مليتوس طيف وسيعي از سيستمهاي زيستي انسان را درگير مي كند،عوارض پوستي ديابت از جمله مشكلات معمول بيماران ديابتي است، كه  در مواردي توجه و دقت نظر در مورد آنها در تشخيص زود رس ديابت مليتوس با پيشگيري از عوارض خطرناكي مانند گانگرن اندام بسيار مهم است. در اين مطالعه 1000 بيمار ديابتي مراجعه كننده به كلينيك ويژه ديابت بيمارستان پنج آذر گرگان، از جهت عوارض پوستي مورد بررسي قرار گرفتند. تعداد زنان 598(8/59%) و تعداد مردان402(2/40%) بود. ميانگين سن زنان 60 سال بود. با انحراف معيار (2/14±) و ميانگين سن مردان 6/60 سال با انحراف معيار 8/13±). شايعترين يافته نوروپاتي ديابتي (5/58%) و بعد آن بترتيب زائده پوستي (1/26%)ف درموپاتي ديابتي(19%)، خارش (3/16%)، گانگن مرطوب پا( 2/6%)، تاول ديابتي(2/6%)، پينه(6%)، پوست واكسي و مفصل سفت(2/5%)، اريتراسما(4/3%)، ويتيلينگو(8/2%)، فرونكل(5/2%)،عفونت با كانديديا(2/2%)، درماتوفيتوزيس(8/1%)، واكنش موضعي به انسولين(3/1%)، اريتم شبيه باد سرخ(3/1%)، ديابتيكروبئوزيس(9/0%)، هموكروماتوزيس (8/0%)، كاربانكل(6/0%)، گزانتوماي اراپتيو(5/0%)، گرانولوم آنولار منتشر(3/0%)، گازگانگرن غير كلستريديمي(2/0%)، آكانتوز نيگريكانس(2/0%)، واكنش دارويي(1/0%) و بعضي از ضايعات پوستي ديگر ديابت مليتوس مانند نكروبيوزليپوئيدكا، فينگر پبلز، كلاژنوزيس پرفوران، اپيدرموليز بلوازي اكتسابي، اوتيت خارجي بدخيم، ليكن پلان و زبان جغرافيايي، در اين مطالعه ديده نشد. در ميان زنان (4/80%)، در ميان مردان (3/83%) حداقل يك ضايعه پوستي داشتند. اگر چه بيشتر ضايعات پوستي ديابتمشكل حادي براي بيمار ايجاد نمي كنند، خطرات عدم توجه به مواردي مثل زخم پاي ديابتي مي تواند مهلك باشد بعلت اهميت تشخيص زود رس ديابت بررسي ارجحيت نسبي هر يك از عوارض پوستي ديابت در پيش آگهي ابتلاء به ديابت مليتوس يا شدت آسيب ارگانهاي بدن مي تواند انجام شود، قبل از هر گونه قضاوت نهايي.</thesis_abstract>
<thesis_abstract_fa></thesis_abstract_fa>
<thesis_keyword></thesis_keyword>
<thesis_keyword_fa></thesis_keyword_fa>
<thesis_author></thesis_author>
<thesis_ds></thesis_ds>
<thesis_da></thesis_da>
<thesis_update>1240488000</thesis_update>
</rdsm_thesis>
